Πέμπτη, 27 Σεπτεμβρίου 2007

Πες τα Μίκη!

Ο Μίκης Θεοδωράκης με επιστολή που έστειλε στον κ. Στυλιανίδη χαιρετίζει την απόφασή του να αποσύρει το βιβλίο. "Ήμουν μεταξύ των υπερασπιστών της ελληνικότητας που με αγωνία διαπίστωναν ότι επιχειρίεται η αποδόμησή της σε όλη την έκταση και το βάθος της εθνικής μας ζωής" αναφέρει στην επιστολή του ο Μίκης Θεοδωράκης. "Το βιβλίο - σημαντικό και κρίσιμο- ήταν μόνο ένα βήμα της αποδόμησης αυτής. Σημαντικό και κρίσιμο, γιατί στόχος υπήρξε το πιο ευαίσθητο κομμάτι για το μέλλον της χώρας: τα τρυφερά μας νιάτα" συνεχίζει. "Ανήκω στη γενιά που ζυμώθηκε με κορυφαία ιστορικά γεγονότα, συμμετέχοντας ενεργητικά στη διαμόρφωση της νεότερης ιστορίας μας και επομένως είμαι σε θέση να υποστηρίξω ότι το ιστορικώς αληθές είναι σε κάθε περίπτωση εκείνο που στην περίπτωσή μας ως λαού συνδέεται με την αναζήτηση, την υπεράσπιση και ανάδειξη της ελληνικότητάς σε βάθος χρόνου ως θεμέλιο για την ίδια την ύπαρξή μας. Αν φυσικά εξακολουθούμε να θέλουμε να αποκαλύμαστε Έλληνες", καταλήγει ο κ. Θεοδωράκης.

Πηγή: εφημερίδα "Το Βήμα", 27-9-2007.

3 σχόλια:

Κουνουπι είπε...

Ο Μίκης μού δίνει την αίσθηση ότι ψάχνει ευκαιρία να δηλώσει: «Να, κοιτάξτε, έκανα τόσα σπουδαία πράγματα στα νιάτα μου, δε σπατάλησα τη ζωή μου άδικα, έτσι δεν είναι;». Τώρα στα γεράματα, βρήκε άλλο αποκούμπι για να δικαιώσει τα χρόνια του στην ΕΔΑ: υπερασπιζόταν κατά βάθος την ‘ελληνικότητα’.
Δε λέω περισσότερα για να μην τσακωθούμε!

(Το comment moderation το χρειάζεσαι πραγματικά;)

Greek Teacher είπε...

Γιατί να τσακωθούμε, βρε κουνούπι μου. Ο καθένας είναι ελεύθερος να έχει την άποψή του. Προσωπικά, βρίσκω το Μίκη τον πιο πιστό άνθρωπο στα ιδανικά του. Ξέρω κουνάς το κεφάλι... Ο άνθρωπος βλέπει αιώνες στο μέλλον και στο παρελθόν. Κατά την ταπεινή μου άποψη, είχε το θάρρος να αναθεωρήσει τις απόψεις του και να διέπραξε κάποια λάθη. Όπως κι εσύ κι εγώ όταν είμασταν φοιτητές και είχαμε τις απόψεις του είχαμε. Αλοίμονο, αν παραμέναμε με τις ίδιες απόψεις και δεν εξελισσόμασταν, δεν ωριμάζαμε...
Η ελληνικότητα είναι ένα τεράστιο ζήτημα. Την αρνιέμαι αλλά και την αποδέχομαι ταυτόχρονα. Άλλο ένα ζήτημα που σηκώνει πολύ κουβέντα. Άμα θες, το συζητάμε.
Προσωπικά, θεωρώ το Θεοδωράκη μεγάλη μορφή όχι μόνο στη μουσική αλλά και στον πολιτισμό και την πολιτική της Ελλάδας. Γιατί να μην περιφανευτεί και λίγο; Έκανε κακό σε κανέναν;

Κουνουπι είπε...

Νομίζω ότι, πρώτα και καλύτερα, αντιδρώ στο ύφος του. Όταν μιλάει ο Μίκης, είναι σαν να λέει διαρκώς "ΕΓΩ!". Καταλαβαίνω ότι ο άνθρωπος είναι πληθωρικός και έχει ζήσει πολλά, όμως δε βρίσκω καθόλου χαριτωμένη την εικόνα κάποιου που θεωρεί εαυτόν κέντρο του κόσμου. Δε μου δημιουργει αίσθηση αυθεντίας ούτε κύρους. Αντίθετα, θαυμάζω αυτούς που προσπαθούν να εξαφανίσουν τον εαυτό τους από το λόγο τους και να μην αυτοπροβάλλονται κραυγαλέα.

Δες κι αυτό το άρθρο του Μανδραβέλη.