Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2018

The timeless strengths of Hellenism over the past 4.000 years | Maria Ef...



Maria Efthymiou is a history professor who spends time giving free history lectures all over Greece. So far tens of thousands of people have attended her lectures. Maria speaks about the timeless strengths of Hellenism thought that past 4000 years.

Maria Efthymiou is a history professor who spends time giving free history lectures all over Greece. So far tens of thousands of people have attended her lectures. Maria speaks about the timeless strengths of Hellenism thought that past 4000 years.
Maria Efthymiou is a history professor who spends time giving free history lectures all over Greece. So far tens of thousands of people have attended her lectures. Maria speaks about the timeless strengths of Hellenism thought that past 4000 years. This talk was given at a TEDx event using the TED conference format but independently organized by a local community. Learn more at https://www.ted.com/tedx .




Στην ομιλία της η κ. Μαρία Ευθυμίου θα αναφερθεί στα τρία διαχρονικά δυνατότερα σημεία του Ελληνισμού τα τελευταία 4.000 χρόνια.

Η Μαρία Ευθυμίου είναι καθηγήτρια Ιστορίας η οποία τον ελεύθερό της χρόνο δίνει διαλέξεις σε όλη την Ελλάδα, με δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους να την έχουν παρακολουθήσει.

Η Μαρία Ευθυμίου διδάσκει Ιστορία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σπούδασε Ιστορία στην Αθήνα και στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης, στο Παρίσι. Έχει συγγράψει και επιμεληθεί βιβλία Ιστορίας καθώς και περί τα εξήντα άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά. Τον Δεκέμβριο του 2013 τιμήθηκε με το “Βραβείο Εξαίρετης Πανεπιστημιακής Διδασκαλίας Βασίλης Ξανθόπουλος – Στέφανος Πνευματικός”.

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2018

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Σωκράτης και ασκήσεις συγκέντρωσης

Πλάτων, Συμπόσιον, 220c-d
«συννοήσας γὰρ αὐτόθι ἕωθέν τι εἱστήκει σκοπῶν, καὶ ἐπειδὴ οὐ προυχώρει αὐτῷ, οὐκ ἀνίει ἀλλὰ εἱστήκει ζητῶν. καὶ ἤδη ἦν μεσημβρία, καὶ ἄνθρωποι ᾐσθάνοντο, καὶ θαυμάζοντες ἄλλος ἄλλῳ ἔλεγεν ὅτι Σωκράτης ἐξ ἑωθινοῦ φροντίζων τι ἕστηκε. τελευτῶντες δε τινες τῶν Ἰώνων, ἐπειδὴ ἑσπέρα ἦν, δειπνήσαντες—καὶ γὰρ θέρος τότε γ’ ἦν—χαμεύνια ἐξενεγκάμενοι ἅμα μὲν ἐν τῷ ψύχει καθηῦδον, ἅμα δ’ ἐφύλαττον αὐτὸν εἰ καὶ τὴν νύκτα ἑστήξοι. ὁ δὲ εἱστήκει μέχρι ἕως ἐγένετο καὶ ἥλιος ἀνέσχεν· ἔπειτα ᾤχετ’ ἀπιὼν προσευξάμενος τῷ ἡλίῳ.»

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ
ανίημι: χαλαρώνω, ηρεμώ, ξεσφίγγω, σε Ηρόδ., Πλάτ.· έπειτα, παραμελώ, εγκαταλείπω, αμβλύνω,
φροντίζω, μέλ. Αττ. -ιῶ, αόρ. αʹ ἐφρόντισα, παρακ. πεφρόντικα· I. απόλ., σκέφτομαι, συλλογίζομαι, μελετώ, μεριμνώ, φροντίζω, δίνω προσοχή
τελευτάω: φτάνω σ' ένα τέλος, τελειώνω, Λατ. finire, στον ίδ., Αττ.·
χαμεύνια: στρώματα
καθ-εύδω, Ιων. κατ-εύδω· παρατ. καθεῦδον, Αττ. επίσης καθηῦδον και ἐκάθευδον, μέλ.καθευδήσω· I. πέφτω, ξαπλώνω, πλαγιάζω για να κοιμηθώ, κοιμάμαι, σε Όμηρ. κ.λπ.· ἐκ τοῦ καθεύδοντος (μτχ. ουδ.), από την κατάσταση του ύπνου, σε Πλάτ. II. μεταφ., μένω κοιμισμένος, μένω αργός, νωθρός, τεμπέλης, οκνηρός, σε Αισχύλ. κ.λπ.· επίσης λέγεται για πράγματα, βρίσκομαι σε λήθαργο, καλμάρω, ησυχάζω, ἐλπίδες καθεύδουσιν, σε Ευρ.
οἴχομαι, παρατ. ᾠχόμην, Ιων. οἰχόμην· μέλ. οἰχήσομαι, παρακ. ᾤχωκα, Ιων. οἴχωκα· Ιων. γʹ ενικ. υπερσ. οἰχώκεε· επίσης, Παθ. παρακ. ᾤχημαι, Ιων. οἴχημαι· I. αποθ., απέρχομαι, φεύγω, Λατ.abesse (όχι abire), με σημασία παρακ. και παρατ. ᾠχόμην, με σημασία υπερσ., αντίθ. προς το ἥκω, έχω έρθει, ενώ το ἔρχομαι, πηγαίνω ή έρχομαι, λειτουργεί ως ενεστ. και των δύο, σε Όμηρ. κ.λπ.· συχνά με μτχ., οἴχεται φεύγων, έφυγε και χάθηκε, σε Ομήρ. Ιλ.· ὤχετ' ἀποπτάμενος, πέταξε και εξαφανίστηκε, στο ίδ.· οἴχεται θανών (βλ. κατωτ. II. 1)· επίσης, με επίθ., οἴχεται φροῦδος, εξαφανίστηκε εντελώς, έγινε καπνός, σε Αριστοφ.· με αιτ., έχω δραπετεύσει, ξεφύγει από, στον ίδ. II. Ειδικότερες χρήσεις: 1. ευφημ. αντί θνῄσκω, έχω απέλθει, έχω πεθάνει, οἴχεται εἰς Ἀΐδαο, σε Ομήρ. Ιλ.· στην Αττ., οἴχεται θανών, σε Σοφ. κ.λπ.· στον Όμηρ., απλώς απών ή ξενιτεμένος, Ὀδυσσῆος πόθος οἰχομένοιο, λαχτάρα για τον απόντα Οδυσσέα, σε Ομήρ. Οδ. 2. είμαι αφανισμένος, κατεστραμμένος, σε Σοφ.· ιδίως στα ᾤχωκα ή οἴχωκα, Λατ. perii, σε Αισχύλ. κ.λπ. 3. λέγεται για πράγματα, προκειμένου να δηλώσει οποιαδήποτε γρήγορη, αιφνιδιαστική, βίαιη κίνηση, ορμώ, επιπίπτω, σε Ομήρ. Ιλ.
ἀπ-έρχομαι, μέλ. -ελεύσομαι (ο Αττ. μέλ. όμως είναι ἄπειμι)· παρακ. -ελήλυθα, αόρ. -ῆλθον· αποθ.· 1. απέρχομαι, αποχωρώ από, αναχωρώ, με γεν., σε Όμηρ., Αττ.· ἀπὸ ή ἐκ τόπου, σε Θουκ. 2.όταν συντάσσεται με την πρόθ. εἰς, υπονοείται η αναχώρηση από έναν τόπο και η άφιξη σε κάποιον άλλο, ἀπέρχομαι ἐς τὰς Σάρδις, σε Ηρόδ. κ.λπ. 3. απόλ., αναχωρώ, αποχωρώ, στον ίδ., Θουκ. κ.λπ.· αναχωρώ από την ζωή, πεθαίνω, σε Ανθ.

Σωκράτης και Διοτίμα, Περί έρωτος (από το πρωτότυπο)

Ο έρως δαίμων μέγας

Θέμα της συζήτησης στο πλαίσιο του συμποσίου, την οποία αναδιηγείται στην αρχή του διαλόγου ο Απολλόδωρος όπως του την είχε αφηγηθεί κάποιος Αριστόδημος που ήταν παρών, είναι ο έρωτας. Οι συνδαιτυμόνες αναλαμβάνουν να παρουσιάσουν -ο καθένας κατά τη δική του αντίληψη και με τον δικό τον τρόπο- το θέμα. Μετά τους λόγους του Φαίδρου και του Παυσανία, που είναι γνωστοί μόνο από τους διάλογους του Πλάτωνα, ακολουθεί ο γιατρός Ερυξίμαχος, ο γνωστός κωμικός ποιητής Αριστοφάνης, ο Αγάθων και στο τέλος ο Σωκράτης, του οποίου ο λόγος αποτελεί την κορύφωση της συζήτησης. Σύμφωνα ωστόσο με τα λεγόμενα του Σωκράτη, οι απόψεις που θα εκθέσει αποτελούν αναπαραγωγή των όσων του είχε αναπτύξει η Διοτίμα, η ιέρεια από τη Μαντίνεια, όταν ο Σωκράτης είχε ισχυρισθεί ότι ο Έρωτας είναι μεγάλος και ωραίος θεός. Στο παρακάτω απόσπασμα από τη συζήτηση μεταξύ Σωκράτη και Διοτίμας, η Διοτίμα, αφού έχει αποδείξει στον Σωκράτη ότι ο Έρως δεν είναι θεός, εκθέτει τη δική της άποψη. Την αφορμή δίνει η ερώτηση του Σωκράτη για τη φύση του Έρωτα.


Πηγή: http://www.greek-language.gr/digitalResources/ancient_greek/anthology/literature/browse.html?text_id=315

Τετάρτη, 24 Ιανουαρίου 2018

Επικές μάχες~Μέγας Αλέξανδρος ~ Ο Άρχοντας του Πολέμου



Η τελευταία εκστρατεία του Αλέξανδρου ξεκινά και ο μεγάλος στρατηλάτης αποφασίζει να επεκτείνει τα σύνορα της τεράστιας αυτοκρατορίας του έως την Ινδία, αποδεικνύοντας ότι η μέθοδος της παραπλάνησης είναι ένα απο τα ισχυρότερα όπλα ενός ικανού στρατηγού.

Ο Μέγας Αλέξανδρος οδηγεί τα στρατεύματα του στην Ινδία κι έρχεται αντιμέτωπος με μια απο τις μεγαλύτερες προκλήσεις τακτικής που μπορεί να αντιμετωπίσει αρχηγός χερσαίου στρατού : να διασχίσει έναν ποταμό κατά τη διάρκεια μιας τρομερής καταιγίδας ενάντια σε έναν ανελέητο και επικίνδυνο εχθρό. Παρά τις αντιξοότητες, ο Αλέξανδρος κατορθώνει να κάνει τον ινδό βασιλιά Πώρο να πιστέψει ότι δεν σκοπεύει να δισχίσει τον ποταμό. Ωστόσο, στη διάρκεια της νύχτας , μαζί με το πεζικό, αιφνιδιάζει τα ινδικά στρατεύματα διασχίζοντας τον ποταμό. Χάρη στη μεγαλοφυή στρατηγική του, βγήκε απο τη μάχη νικητής και ξεκίνησε την τελευταία εκστρατεία του. ΑΡΧΙΚΗ ΠΗΓΗ ΤΟΥ ΒΙΝΤΕΟ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟΝ KRASODAD
http://www.dailymotion.com/user/KRASODAD


Μέγας Αλέξανδρος, Η εκστρατεία που άλλαξε τον κόσμο
http://www.dailymotion.com/video/x15pugb

Δευτέρα, 18 Δεκεμβρίου 2017

Beyond Filters: How to meet our young adult and teenage children as and where they are

What is the ultimate goal we are seeking regarding educating and caring for our children, in our sangha and on the planet? The truth is, at present, they instead need to educate us. Our children are faster than we are. They see more than us, they see differently from us, they use different language. The sooner we listen, watch, and really delve into the minds and hearts of our young adults, teenagers, and children, the sooner we will be able to help guide and care for them.

Presently, we do not know them. They are being raised in a manner in which no one over the age of 25 can understand. Often they are living two lives, one with us on the planet and one within the vast cosmos of their phones. In a world that is increasingly unsafe and uncertain, the space inside their phone is completely within their control. With one swipe they can feel, happy, sad, angry, numb. With each year that technology expands, the children are increasingly losing emotional coping tools. It’s not just generational gaps any more, it’s yearly gaps.

Most have been raised with television/media not only in their home as we grew up with, but also in the car, walking down the street, in the forest, while hanging out with friends. And there aren’t even annoying commercials to sit through anymore. Our kids are not being offered the gift of boredom and annoyance, and by being able to call for help and receive help at any moment, our kids are not learning how to cope with fear. Why fear when you can look up the answer in your pocket or dial 911 from anywhere? Remember not linking up with your friends at concerts or festivals because they didn’t find the note you left at the port-potties when you said you were going to be late? Yeah, that doesn’t happen to teenagers anymore.

Because of the fast pace our children are now living, we must work harder than our parents did to understand us. We need to learn about sexual orientation, gender identity and fluidity, and preferred pronouns. We need to learn what micro-aggressions are, what “inherently racist” means, about privilege, white privilege, white supremacy, cultural appropriation, ableism and–how about this one–neuro-diversity. And, you should probably know what Snapchat, Instagram and Tumbler are, as well as what a filter is (beware: Snapchat filters are greatly enjoyable and you may find yourself wishing to live inside one of them). If you think I forgot Facebook, just ask a teenager how often they hang out on FB. If you don’t know what any of that is, you need to stop everything and look it up. When you feel safe enough to talk to a scary teenager, do it ASAP and ask them to please educate you and to have them bring their friends: the more racial, economic and gender diversity the better. (Note: you will not find all of these teens within your immediate sangha’ you’ll have to–gasp!–go to the public schools.)

Until we learn where our young adults, teenagers and children are at, we cannot begin to share our wisdom. We cannot teach them how to slow down until we know the pace at which they are running. We cannot introduce to them the preciousness of life as we see it, until we understand that in their fast-paced life, preciousness is a kitten video–and it’s a gif that’s only 2 seconds long.

Now I’m crying. Because that kitten thing was not a joke. This is real.

Despite the vastly different exposure to world issues compared to what you and I may have grown up with, increasing environmental disasters and the fact that we currently have a man who is anything but a positive role model as president of the United States, our factory style education system has not changed in any truly substantial way since the 1800’s. The telephone had not yet been invented when this model of education came onto the scene. Two hundred years later, 99% of what your child will learn in the average middle school and high school is available on their phone in their pocket. You know what they are hardly taught at all: 1. empathy; 2. techniques for helping with stress, anxiety and depression; 3. how to engage in healthy emotional conversation and active listening; 4. facts and contemplations about death and dying; 5. what various foods feel like while digesting in your body and how to make adjustments accordingly; 6. what pleasurable touch feels like and what unpleasurable touch feels like; 7. how to apologize on behalf of others, even if you yourself did not do it; 8. what to do with anger.

The path forward with our children, teens, and young adults is first to engage with like-minded individuals to discover personal inspiration and get focused. Then, it is to meet the kids where they are, and to do whatever is possible to fill in the gaps where our traditional education system and society are lacking. This is not an attack on schools or on teachers in general. They are symptomatic of a system of broken values that is prevalent throughout the human race at this time. This is a system that values grade point averages, efficiency, and productivity over human experience, curiosity, and kindness.

Grown ups, the next time you are sitting on your cushions, contemplate my favorite Dorje Kasung slogan: “Not afraid to be a fool.” Lean in to that so deeply that you might as well be wearing your rump on your head, and then go ask a group of teenagers to educate you. Listen to them, watch them. Some times they are as hard to find as leprechauns, and other times they come up close. Think of it like exploring newly-discovered Martians from outer space. What is their language? How do they communicate? How do they spawn? Oh, and you can usually bait them with food. Just get a ton of food and lay it out–you’ll see.

Τρίτη, 12 Δεκεμβρίου 2017

Why is Herodotus called “The Father of History”? - Mark Robinson



2,500 years ago, the writing of history as we know it didn’t exist. The past was recorded as a list of events, with little explanation for their causes beyond accepting things as the will of the gods. Herodotus wanted a deeper understanding, so he took a new approach: looking at events from both sides to understand the reasons for them. Mark Robinson explains how “history” came into being.

Lesson by Mark Robinson, directed by Remus and Kiki