ΑΝΑΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΙΕΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΟΔΥΣΣΕΑ ΣΤΗΝ ΙΘΑΚΗ

Μια σπουδαία αρχαιολογική ανακάλυψη στην Ιθάκη φέρνει στο φως έναν αρχαίο χώρο λατρείας αφιερωμένο στον Οδυσσέα, προσφέροντας νέα στοιχεία για τη σύνδεση μύθου και θρησκείας στην αρχαία Ελλάδα.
Σύμφωνα με ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού, οι ανασκαφές στη λεγόμενη «Σχολή του Ομήρου» αποκάλυψαν αναθήματα που καλύπτουν περίοδο από τη μυκηναϊκή έως και την ελληνιστική εποχή, καθώς και θραύσμα κεραμικού με παραλλαγή του ονόματος του Οδυσσέα. Το εύρημα θεωρείται ισχυρή ένδειξη ύπαρξης μακρόχρονης λατρείας του θρυλικού βασιλιά της Ιθάκης.

Αδιάλειπτη λατρεία για περισσότερο από χίλια χρόνια
Όπως επισημαίνει το Υπουργείο Πολιτισμού, ο χώρος παρουσιάζει συνεχή θρησκευτική δραστηριότητα για διάστημα που ξεπερνά τη μία χιλιετία. Οι αρχαιολόγοι εντόπισαν κεραμικά, μεταλλικά αντικείμενα και λατρευτικά ευρήματα από διαφορετικές ιστορικές περιόδους.

SOURCE: TA NEA https://www.tanea.gr/2026/04/09/science-technology/anakalypsi-orosimo-stin-ithaki-entopistike-arxaio-iero-afieromeno-ston-odyssea/

The Odyssey (2026) - Teaser Trailer (4K)

Γυρίσματα στο στούντιο - The Odyssey 2026 IMAX Behind the Scenes (FIRST LOOK) -

The Odyssey (1997 miniseries PART 1) starring Armand Assante

Christopher Nolan's 'The Odyssey' Teaser Trailer Leaks Online | THR News

Περιοδικό ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΙΑΤΙΣΤΑΣ https://schoolpress.sch.gr/mousikosiatistas/ ΚΑΝΑΛΙ ΜΕ PODCASTS https://schoolpress.sch.gr/mousikosiatistas/archives/259

Troy: The Odyssey | HD | Action | Full Movie in english

Campbell’s Hero Journey Model

Source: Strategic Storytelling

A hero ventures forth from the world of common day into a region of supernatural wonder: fabulous forces are there encountered, and a decisive victory is won: the Hero comes back from this mysterious adventure with the power to bestow boons on his fellow man.”Joseph Campbell

The Hero’s Journey is a common narrative archetype, or story template, that involves a hero who goes on an adventure, learns a lesson, wins a victory with that newfound knowledge, and then returns home transformed.

https://blog.reedsy.com/guide/story-structure/heros-journey/

The Hero's Journey is a timeless story structure which follows a protagonist on an unforeseen quest, where they face challenges, gain insights, and return home transformed. From Theseus and the Minotaur to The Lion King, so many narratives follow this pattern that it’s become ingrained into our cultural DNA.

Following the trail of Odysseus

https://backuptraveller.wordpress.com/2020/08/24/following-the-trail-of-odysseus/

Start your journey where Odysseus’ starts his – at Troy, after the end of the ten-year Trojan War. The city of Troy was later known as Ilium in Latin. It is generally agreed upon that the present-day hill-top ruins at Hisarlik are the site of ancient Troy. Located in Turkey, in the area that was once Anatolia, it is near the Aegean Sea. You can still visit the ruins today.

Νιώθοντας ότι είναι έτοιμος να επιστρέψει στον κόσμο του, ο ήρωας πρέπει τώρα να φύγει. Μόλις επιστρέψει στον συνηθισμένο κόσμο, υφίσταται μια προσωπική μεταμόρφωση για να συνειδητοποιήσει πώς η περιπέτειά του τον άλλαξε ως άνθρωπο.

What is storytelling

https://rockcontent.com/blog/strategic-storytelling-what-is-storytelling/

Ο συγγραφέας των μπεστ σέλερ Ντόναλντ Μίλερ , Hero on a Journey.

ΟΔΥΣΣΕΑΣ (1954) ULYSSES. Κερκ Ντάγκλας, Σιλβάνα Μανγκάνο. Περιπέτεια. ΕΛ...

Περιληπτική αναδιήγηση των γεγονότων της Oδύσσειας με χρονολογική σειρά. Να συγκρίνετε το τέλος της Οδύσσειας του Ομήρου με το τέλος της ταινίας.

   Oι περιπέτειες του Oδυσσέα από την  Tροία ως την Ωγυγία: O Oδυσσέας έφυγε από την Tροία με δώδεκα επανδρωμένα πλοία και στο ταξίδι του νόστου έζησε περιπέτειες πολλές για δέκα χρόνια: Πολέμησε τους Kίκονες στη Θράκη, αλλά έχασε αρκετούς συντρόφους. Στη χώρα των Λωτοφάγων μερικοί σύντροφοι κινδύνεψαν να ξεχάσουν την πατρίδα, τους πήρε όμως μαζί του με τη βία. Στη χώρα των ανθρωποφάγων Kυκλώπων ο γιος του Ποσειδώνα, ο Πολύφημος, έφαγε έξι συντρόφους και εκείνος τον τύφλωσε, για να σωθούν οι υπόλοιποι· προκάλεσε έτσι την οργή του θεού της θάλασσας. Στην Aιολία φιλοξενήθηκε έναν μήνα και έφυγε με δώρο έναν ασκό, όπου ο φύλακας των ανέμων Aίολος είχε κλείσει όλους τους ενάντιους ανέμους· από περιέργεια όμως οι σύντροφοι τον άνοιξαν και η τρικυμία που ξέσπασε τους πήγε στη χώρα των ανθρωποφάγων Λαιστρυγόνων, που βύθισαν τα έντεκα πλοία του και έφαγαν τους ναυαγούς. Mε το ένα πλοίο τώρα και τους ναύτες του έφτασε στο νησί της Kίρκης, η οποία μεταμόρφωσε τους συντρόφους του σε ζώα, αλλά ο Oδυσσέας την υποχρέωσε να τους ξαναδώσει την ανθρώπινη μορφή. Στο παλάτι της φιλοξενήθηκαν έπειτα έναν χρόνο. Kατέβηκε και στον Άδη, για να πάρει χρησμό από τον μάντη Tειρεσία. Άκουσε, δεμένος στο κατάρτι, το τραγούδι των Σειρήνων, πέρασε από τη Σκύλλα με οδυνηρές απώλειες και έφτασε στη Θρινακία, όπου έβοσκαν τα βόδια του Ήλιου. Eκεί, παρά τις αποτρεπτικές συστάσεις του, οι σύντροφοί του έσφαξαν και έφαγαν μερικά βόδια του θεού· γι' αυτό, στο ναυάγιο πουακολούθησε, χάθηκαν όλοι, εκτός από τον ίδιο. Πέρασε μόνος του έπειτα από τη Xάρυβδη ο Oδυσσέας και βγήκε ναυαγός στην Ωγυγία, το νησί της Kαλυψώς, όπου άθελά του έμεινε περισσότερο από 7 χρόνια νοσταλγώντας την Iθάκη και τη γυναίκα του. 
   H κατάσταση στην Iθάκη και η απόφαση των θεών: Στην Iθάκη, εν τω μεταξύ, τα αρχοντόπουλα της επικράτειας του Oδυσσέα μπαινόβγαιναν στο παλάτι ως υποψήφιοι γαμπροί/μνηστήρες της γυναίκας του, της Πηνελόπης, και κατέτρωγαν την περιουσία του, αλλά εκείνη τους αντιμετώπιζε με σύνεση και πονηριά. Mια μέρα ωστόσο που ο Ποσειδώνας απουσίαζε από τον Όλυμπο, οι θεοί αποφάσισαν να βοηθήσουν τον Oδυσσέα να επιστρέψει στην πατρίδα του. Έτσι, η Aθηνά κατέβηκε στην Iθάκη, για να ενθαρρύνει τον γιο του, τον Tηλέμαχο, να αναλάβει πρωτοβουλίες ως κύριος του σπιτιού και να αναζητήσει τον πατέρα του, ενώ ο Eρμής πήγε στην Ωγυγία, για να ανακοινώσει στην Kαλυψώ την απόφαση των θεών. Aναγκάστηκε έτσι η νεράιδα να επιτρέψει στον Oδυσσέα να φύγει· τον βοήθησε μάλιστα να φτιάξει μια σχεδία για το ταξίδι του νόστου.
   Από την Ωγυγία ως την Iθάκη: Πάνω στη σχεδία αυτή ο Oδυσσέας ταξίδεψε άγρυπνος 17 μέρες, τη 18η όμως τον αντιλήφθηκε ο Ποσειδώνας και σήκωσε τρικυμία που διέλυσε τη σχεδία. Kαι ο ήρωας, παλεύοντας τρεις μέρες με τα κύματα, βγήκε ναυαγός στη χώρα των Φαιάκων, τη Σχερία,όπου συνάντησε τη βασιλοπούλα Nαυσικά, που τον οδήγησε στο παλάτι. Oι Φαίακες του πρόσφεραν πλούσια φιλοξενία, άκουσαν με συγκίνηση τις περιπέτειές του, τον τίμησαν με δώρα πολλά και με δικό τους καράβι τον έστειλαν στην Iθάκη.
   Αποκατάσταση του Oδυσσέα στο σπίτι του και στον λαό του: Στην Iθάκη ο Oδυσσέας βρήκε μπροστά του την Aθηνά που τον βοήθησε να αντιμετωπίσει με επιτυχία την κατάσταση του παλατιού: τον μεταμόρφωσε σε ζητιάνο και τον συμβούλεψε να πάει πρώτα στο καλύβι του χοιροβοσκού Eύμαιου και να του ζητήσει πληροφορίες για όσα συμβαίνουν στο παλάτι. Φρόντισε έπειτα η θεά να φτάσει κι ο Tηλέμαχος από τη Σπάρτη στο καλύβι, όπου πατέρας και γιος κατέστρωσαν σχέδιο εξόντωσης των μνηστήρων. Kατέβηκαν έπειτα στα ανάκτορα, όπου ο «ζητιάνος» δεχόταν προσβολές από μνηστήρες και υπηρέτες, ενώ ο Tηλέμαχος τον προστάτευε χωρίς να αποκαλύπτει το μυστικό τους. O Oδυσσέας, αγνώριστος ακόμη, συνομίλησε με την Πηνελόπη, που του εκμυστηρεύτηκε ότι, τώρα που ο Tηλέμαχος ενηλικιώθηκε, σχεδιάζει να προκηρύξει αγώνα τοξοβολίας μεταξύ των μνηστήρων και να παντρευτεί, κατ' ανάγκην, τον νικητή. Έγινε λοιπόν ο αγώνας την επόμενη μέρα και οι μνηστήρες δοκίμασαν το τόξο χωρίς επιτυχία. Δοκίμασε τότε και ο Oδυσσέας, νίκησε στον αγώνα και στράφηκε έπειτα εναντίον των μνηστήρων· σε συνεργασία δε με τον Tηλέμαχο και λίγους πιστούς υπηρέτες τούς εξόντωσε όλους. Έγινε έτσι πάλι κύριος του σπιτιού του και ξανακέρδισε τη γυναίκα του. Tην άλλη μέρα συνάντησε και τον πατέρα του, τον Λαέρτη, και μαζί παππούς, γιος και εγγονός αντιμετώπισαν τους συγγενείς των μνηστήρων, που ζητούσαν εκδίκηση· η επέμβαση όμως της Aθηνάς και του Δία αναχαίτισαν τη σύγκρουση και επέβαλαν συμφιλίωση ανάμεσά τους και ειρήνη. Έτσι ο Oδυσσέας ξανακέρδισε και τον λαό του.
   Tα γεγονότα αυτά διαρκούν περίπου 10 χρόνια, ο ποιητής όμως τα αναδιάρθρωσε και τα ενέταξε σε 41 μέρες, που αποτελούν το παρόν της Oδύσσειας, όπως φαίνεται στο ημερολόγιο που ακολουθεί.

Ομήρου Οδύσσεια - Ραψωδία μ, Σοφία Χιλλ, (Αρχαίο Θέατρο Απτέρας)

Ομήρου Οδύσσεια - Ραψωδία μ Αρχαίο Θέατρο Απτέρας, Χανιά Σκηνοθεσία, δραματουργία: Σοφία Χιλλ Αφήγηση: Σοφία Χιλλ, Αντώνης Μυριαγκός Μουσική: Γιώργος Καλούδης (κλασική κρητική λύρα), Ρουθ Χιλλ, (κανονάκι) Την Παρασκευή, 29 Ιουνίου 2018, το ανασκαμμένο και αναστηλωμένο μοναδικό αυτό μνημείο της Κρήτης ζωντάνεψε και πάλι μετά από 17 αιώνες θεατρικής σιωπής! «Στη ραψωδία μ, αντιπροσωπευτική της αντίληψης περί ατομικής ευθύνης που διέπει την Οδύσσεια, παρακολουθούμε τους ήρωες να συντρίβονται, όχι από την ανεξέλεγκτη και τυφλή τιμωρητική διάθεση των θεών αλλά από τη δική τους ανυπακοή και την υπέρβαση των ορίων˙ γεγονός που συνιστά πρόκληση του κλασικού ηθικού σχήματος «Ύβρις - Τίσις - Νέμεσις», το οποίο χαρακτηρίζει την κοσμοαντίληψη των αρχαίων Ελλήνων…» Οργάνωση: Εφορεία Αρχαιοτήτων Χανίων, Περιφέρεια Κρήτης, Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, Κοινωφελή Επιχείρηση Πολιτισμού και Περιβάλλοντος Δήμου Χανίων, Κέντρο Αρχιτεκτονικής της Μεσογείου (ΚΕΠΠΕΔΗΧ-ΚΑΜ), Δημοτικό Περιφερειακό Θέατρο Κρήτης (ΔΗΠΕΘΕΚ). _________________________________________________________________________ On Friday, June 29, 2018 the Rhapsody m of Homer's Odyssey, through the direction and dramaturgy of Sophia Hill, with the narration of the actors Sophia Hill and Antonis Myriagou, with the music from the classical Cretan lyra by Yiorgos Kaloudis and the kanun of Ruth Hill, at the ancient Aptera Theater. This excavated and restored unique monument of Crete came to life again after 17 centuries of theatrical silence! Organization: Ephorate of Antiquities of Chania, Region of Crete, Peripheral Unit of Chania, Public Benefit Enterprise of Culture and Environment of the Municipality of Chania, Center for Mediterranean Architecture, Municipal Regional Theater of Crete.

Best Of Epic Heroic Powerful Music Mix - Never Retreat! No Surrender! | ...

What Homer’s ‘Odyssey’ can teach us about reentering the world after a year of isolation

In the ancient Greek epic “The Odyssey,” Homer’s hero, Odysseus, describes the wild land of the Cyclops as a place where people don’t gather together in public, where each person makes decisions for their own family and “care nothing for one another.”

For Odysseus – and his audiences – these words mark the Cyclops and his people as inhuman. The passage also communicates how people should live: together, in cooperation, with concern for the common good.

Over the past year, we witnessed police violence, increasingly partisan politics and the continued American legacy of racism during a generation-defining pandemic. And for many, this was observed, at times, in isolation at home. I have worried about how we can heal from our collective trauma.

As a teacher of Greek literature, I am inclined to turn to the past to understand the present. I found solace in the Homeric epic “The Iliad” and its complex views about violence after the 9/11 attacks. And I found comfort in the Odyssey after my father’s unexpected death at 61, in 2011.

Similarly, Homer can help guide us as we return back to our normal worlds after a year of minimizing social contact. He can also, I believe, offer guidance on how people can heal.

Conversation and recognition

When Odysseus, a Trojan war hero who returns home after 10 years, first appears in the epic, he is weeping on the shore of an isolated island, watched over by the goddess Calypso, whose name, meaning “one who hides,” further emphasizes his isolation and separation. To make it from this barren shore to his family hearth, Odysseus needs to risk his life at sea again. But, in the process, he also rediscovers who he is in the world by reuniting with his family and his home, Ithaca.

Conversation is central to its plot. While Odysseus’ arrival on Ithaca is packed with action – he dons a disguise, investigates crimes and murders wrongdoers – in reality, the epic’s second half unfolds slowly. And much of it proceeds through the conversations among the characters.

When Odysseus, disguised as a beggar, is given refuge by his unknowing servant, Eumaios, the two of them speak at length, telling true stories and false ones to reveal who they are. Eumaios invites Odysseus with the following words: “Let us take pleasure in our terrible pains: for after time a person finds joy even in pain, after they have wandered and suffered much.”

It might seem strange to think that recalling pain could give pleasure. But what “The Odyssey” shows us is the power of telling our stories. Pleasure comes from knowing pain is behind us, but it also comes from understanding where we fit in the world. This sense of belonging comes in part from other people knowing what we have experienced.

When Odysseus finally reunites with his wife, Penelope, after 20 years, they make love, but then Athena, Odysseus’ patron and goddess of wisdom and war, lengthens the night so they can take pleasure in telling each other everything they have suffered. The pleasure lies in the moments of sharing.

Healing words

In this past year, I fantasized about moments of reunion as the pandemic dragged on. And I have returned to the reunion of Odysseus and Penelope, contemplating why this conversation is important and what function it serves.

Talk therapy has been an important part of psychology for a century, but conversation and storytelling shape people all the time. The modern psychological approach of narrative therapy as pioneered by psychotherapists Michael White and David Epston can help us understand this better.

Narrative therapy argues that so much of what we suffer emotionally and psychologically comes from the stories we believe about our place in the world and our ability to influence it. White shows how addiction, mental illness or trauma prevents some people from returning to their lives. Narrative therapy can help in these situations and others. It has people retell their own stories until they understand them differently. Once people can reframe who they were in the past, they can have a better chance of charting their course in the future.

“The Odyssey,” I believe, is aware of this too. As I argue in my recent book, “The Many-Minded Man,” Odysseus has to tell his own story to articulate for himself and his audiences his experiences and how they changed him.

It takes Odysseus one long evening but four books of poetry to tell the story of his journey, focusing especially on the decisions he made and the pain he and his men suffered. Recasting the past and understanding his place in it, prepares the hero to face the future. When Odysseus retells his own story, he traces his suffering to the moment he blinded the one-eyed giant Polyphemos and bragged about it.

By centering his own action at the beginning of his tale, Odysseus rearms himself with a sense of control – the hope that he can shape the events still to come.

Returning to the world

There’s an important echo here of ideas found elsewhere in Greek poetry: We need doctors for ailments of the body and conversation for sickness in the soul.

After the past year, some of us may find it hard to express optimism. Indeed, I’ve been through this bleakness in my own life when I had to attend a virtual funeral for my grandmother last year and felt that we were not properly honoring our dead. But this spring, as we welcomed our third child into the world, my story shifted to one of hope when I looked into her eyes.

At this moment, I believe that, like Odysseus, we need to take the time to tell each other our stories and listen in turn. If we can communicate what happened to us during this past year, we can better understand what we need, to move toward a better future.

 

Joel Christensen 

 

First published: https://theconversation.com/what-homers-odyssey-can-teach-us-about-reentering-the-world-after-a-year-of-isolation-159036/

Ο ΄Ομηρος «ακολούθησε» τα άστρα του ΜΑΤΘΑΙΟΥ ΤΣΙΜΙΤΑΚΗ

Μια νέα απόπειρα χρονολόγησης των Ομηρικών Επών, η ακριβέστερη μέχρι στιγμής, συγκρίνει τα φυσικά φαινόμενα που περιγράφονται στα έπη με αστρονομικά φαινόμενα, και ελέγχει την ιστορική αλήθεια της αφήγησης. Αποτέλεσμα, ο εντοπισμός ημερομηνιών για συμβάντα που αποτυπώνονται στα έπη, και μια νέα αντίληψη για την ιστορικότητά τους, η οποία φιλοδοξεί να παρέμβει στο Ομηρικό ζήτημα.

«Πιστεύουμε ότι ο μύθος εξυφαίνεται γύρω από πραγματικά γεγονότα», λέει ευθέως η κ. Παναγιώτα Πρέκα-Παπαδήμα, καθηγήτρια Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η ίδια μαζί με διεπιστημονική ομάδα, η οποία και έκανε σχετικές δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, πιστεύουν ότι μερικά από τα γεγονότα που περιγράφονται συνέβησαν στ’ αλήθεια και αποδεικνύουν ότι τα φυσικά φαινόμενα που αναφέρονται συμπίπτουν με τον χρόνο της αφήγησής τους.

«Ο Οδυσσέας έφτασε στην Ιθάκη στις 25 Οκτωβρίου 1207 π.Χ. Πέντε μέρες αργότερα έγινε έκλειψη ηλίου σε ποσοστό 75%, η οποία σκέπασε το Ιόνιο Πέλαγος και τότε συνέβη και η μνηστηροφονία», λέει η κ. Παπαδήμα, διευκρινίζοντας ότι η πεποίθηση για την αλήθεια του συμβάντος είναι προσωπική. Η έκλειψη ηλίου όπως και μερικά από τα γεγονότα που αναφέρονται αποδείχθηκαν με χάρτες της NASA, οι οποίοι περιγράφουν τα προβλέψιμα φυσικά φαινόμενα από το 4500 π.Χ. έως το 10.000 μ.Χ.

«Από το 1300 π.Χ. ώς το 1130, που είναι τα χρόνια στα οποία τοποθετούνται τα δύο έπη, έγιναν 14 εκλείψεις ηλίου. Ορατές στο Ιόνιο ήταν μόνο πέντε και δύο από αυτές είχαν ποσοστό απόκρυψης του ηλίου 2%, επομένως δεν έγιναν αντιληπτές. Αλλη μία έγινε με τη Δύση του ηλίου, επομένως μας αφορούν μόνο δύο» εξηγεί η κ. Παπαδήμα. Μια ολική έκλειψη ηλίου έγινε το 1143, δηλαδή πολύ κοντά στην παρακμή των Μυκηναϊκών κέντρων και γι’ αυτό αποκλείσθηκε από τους επιστήμονες. Η δεύτερη όμως έγινε στις 30 Οκτωβρίου του 1207, από τις δυόμισι το μεσημέρι ώς τις πέντε και μισή το απόγευμα και αυτή θεωρούν ότι αποτυπώνεται στην Οδύσσεια. Στη ραψωδία Υ, λίγο πριν από το φονικό, ο Ομηρος βάζει τον Θεοκλύμενο τον «θεοδιωματάρη», όπως τον αποκαλεί ο Καζαντζάκης στη μετάφραση, να λέει στους μνηστήρες: «Σαν τι κακό σας δέρνει, δύστυχοι, κι έχουν ζωστεί με νύχτα και οι κεφαλές σας και τα πρόσωπα και χαμηλά τα γόνα; Κι άναψε σύθρηνο, και γέμισαν τα μάγουλά σας δάκρυα, και ραντισμένοι οι τοίχοι μ’ αίματα και τα ώρια μεσοδόκια· ίσκιους πλημμύρισε κι η αυλόπορτα, κι η αυλή πλημμύρισε ίσκιους, που ξεκινούν στα μαύρα Τρίσκοτα να κατεβούν, κι ο γήλιος από τα ουράνια εχάθη, κι άπλωσε βαριά καταχνιά ολούθε!».

«Πρόκειται για μια περιγραφή της έκλειψης η οποία έκρυβε τα 3/4 του ηλιακού δίσκου» λέει η κ. Παπαδήμα. «Η ημερομηνία της έκλειψης, 30 Οκτωβρίου 1207 π.Χ., είναι σε απόλυτη συμφωνία με τις ομηρικές περιγραφές για τις καιρικές συνθήκες, τη φθινοπωρινή αγροτική ζωή και τη μεσημεριανή ώρα δολοφονίας των μνηστήρων», σύμφωνα με την κ. Παπαδήμα.

Η διεπιστημονική ομάδα που ερευνά τα έπη αποτελείται από τους καθηγητές Σ. Παπαμαρινόπουλο, Π. Πρέκα-Παπαδήμα, επίκουρη καθηγήτρια Αστροφυσικής στο ΕΚΠΑ και τους ερευνητές Π. Αντωνόπουλο, Φυσικό και ερασιτέχνη αστρονόμο, Π. Μητροπέτρο, φιλόλογο και εκπαιδευτικό, Ε. Μητροπέτρου, φιλόλογο και αρχαιολόγο, Α. Τσιρώνη, επίσης φιλόλογο-αρχαιολόγο και Γ. Σαραντίτη, συγγραφέα, ηλεκτρ. μηχανικό.

«Υπάρχει ιστορικός πυρήνας στον μύθο»

Το βασανιστικό ερώτημα είναι αν τα γεγονότα που περιγράφονται στα έπη είναι μεταφορικά ή κυριολεκτικά. Την απάντηση για την κ. Πρέκα-Παπαδήμα τη δίνει ο Πλούταρχος, ο οποίος εξηγεί ότι Φυσική Επιστήμη, Θεολογία και Μυθολογία ταυτίζονται στην Αρχαία Ελλάδα. «Το φαινόμενο στην Οδύσσεια το δημιουργεί η Αθηνά και στην Ιλιάδα ο Απόλλωνας. Πιστεύουμε ότι υπάρχει ιστορικός πυρήνας στον μύθο», λέει η ίδια.

Προς επίρρωσιν, αναφέρει την εμφάνιση μιας βροχής πεφταστεριών που περιγράφεται ως εξής: «Ως άρα οι ειπόντι επέπτατο δεξιός όρνις, κίρκος, Απόλλωνος ταχύς άγγελος· εν δε πόδεσσι τίλλε πέλειαν έχων, κατά δε πτερά χεύεν έραζε μεσσηγύς νηός τε και αυτού Τηλεμάχοιο».

«Το γεράκι που περιγράφει ο Ομηρος, το οποίο είναι αδύνατον να είδε με λεπτομέρεια μέσα στο σκοτάδι, και μάλιστα από μακριά, τοποθετείται στη θέση που βρίσκεται ο αστερισμός Κόρακας. Βρίσκεται ανατολικά (δεξιά το βλέπει) και είναι αγγελιοφόρος του Απόλλωνα, σύμφωνα με τον Ερατοσθένη. Στα πόδια του –δηλαδή αντιδιαμετρικά από τον Κόρακα– βρίσκεται το σμήνος των πλειάδων (πελειάδες στα αρχαιοελληνικά, που σημαίνει αγριοπεριστέρες), που βρίσκονται στον αστερισμό του Ταύρου. Από εκεί λέει ότι πέφτουν πούπουλα, δηλαδή αστέρια, μια ποιητική περιγραφή του ουρανού και της πορείας του ταξιδιού», εξηγεί η ίδια.

Ανατρέχοντας στους χάρτες της NASA, οι επιστήμονες βρήκαν ότι πράγματι υπήρξε βροχή διαττόντων αστέρων στις 28 Οκτωβρίου, ημέρα της επιστροφής του Τηλέμαχου από το ταξίδι στην Πύλο και τη Σπάρτη. Ο Κόρακας, όμως, είναι απεσταλμένος του Απόλλωνα και καλός οιωνός για τον Τηλέμαχο, που αναζητάει τον πατέρα του. Η 30ή Οκτωβρίου ήταν ημέρα της γιορτής του Απόλλωνα, κατά την οποία μάλιστα λάμβανε χώρα εκατόμβη (θυσία εκατό βοδιών), πράγμα που σημαίνει ότι όλο το νησί είχε πάει να την παρακολουθήσει. Οι μνηστήρες βρέθηκαν στην τέλεια παγίδα και φονεύθηκαν με τη βοήθεια των δύο θεών, της Αθηνάς και του Απόλλωνα. Κατά τους επιστήμονες, δύο τόσο σημαντικές ειδήσεις, όπως η δολοφονία όλων των διαδόχων στην Ιθάκη και η έκλειψη, δεν μπορεί παρά να διαδόθηκαν ταχύτατα σε όλη την Ελλάδα ως ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός.

Πηγή: εφ. Καθημερινή, 1-1-2016

Έντυπη